Spring naar inhoud

Lakki, Leros, Kardamena Kos, Pothia Kalymnos, Lakki Leros, Nsis Lyra baai Lipsi, Poseidonio baai Samos, Pythagorion Samos. 13 Augustus t/m 8 september 2018.

Lakki, Leros, Kardamena Kos, Pothia Kalymnos, Lakki Leros, Nsis Lyra baai Lipsi, Poseidonio baai Samos, Pythagorion Samos. 13 Augustus t/m 8 september 2018.

En toen was het echt stil aan boord, we missen Louize en Jolien. Er is altijd wel een reden om een paar dagen in de haven te blijven. Het is er gezellig en comfortabel. Een hele goeie reden is ook om weer wasjes te doen en boodschappen binnen te halen. De supermarkt en de slijter hebben alles wat we nodig hebben. Ons plan is om te proberen naar Ikaria te varen. Het loopt heel anders. Neef Philip belt of wij nog op Kos zijn, hij en zijn familie zullen hier de komende twee weken vakantie vieren. Wij zijn zo flexibel als wat, dus wij varen naar Kardamena. We hebben een hele goeie zeildag en besluiten om te gokken of we nog een plekje aan de kade hebben. Jammer, hartstikke vol. Gelukkig is er nog een plekje aan de buitenkade. Na een uurtje of wat liggen we een beetje te bonken. O, o, we liggen aan de grond hier. We verleggen de boot een stukje naar achteren en hopen maar dat het goed is voor een nachtje. Eigenlijk wel leuk om hier te liggen, je ziet alles van een heel andere kant. Het zeilerswereldje is niet zo heel groot, we zijn al gespot. Italiaanse kennissen komen langs om te vertellen dat er morgen ochtend om 7 uur een plekje vrij komt. Perfect, bedankt. De familie komt s’ avonds al langs om koffie en een glaasje te drinken.

Emma, Diana en Philip op bezoek

Gezellig hoor, we hebben elkaar al lang niet meer gezien.
De volgende ochtend zijn we om half zeven op om los te gooien en ons weer vast te leggen aan de kade. Marijke kruipt daarna nog ff terug in bed. De komende dagen vermaken wij ons prima met een fietstochtje en een wandeling. Natuurlijk komen Philip, Diana en Emma nog een paar keer op de boot.
De wind staat goed om weer naar het noorden te varen. Met gereefd grootzeil, hoge golven en rond de 20 knopen wind varen we naar Kalymnos. Wat een fantastische sport, zeilen. We genieten mateloos.

Mooie snelheid bij een lekker windje

Ook de vissers dansen op de golven

We liggen weer aan de kade in Pothia op Kalymnos.
Op het bedieningspaneel krijgen we een melding dat de spanning van accu’s niet in orde is. Gelukkig dat we niet op anker liggen. Binnen een paar uurtjes staat er al een mannetje klaar om alles door te meten . Twee zijn nog redelijk, maar een accu zeker niet. Ja, het is niet anders, er moeten toch drie nieuwe accu’s in. Ze zijn op voorraad en voor de avond is alles weer in orde. Als we bij Stoukas zitten te eten s’avonds komen Ina en Frank langs. Zij wonen acht maanden per jaar hier op Kalymnos en kennen inmiddels veel Nederlandse zeilers die net als zij regelmatig bij Stoukas eten en bevriend zijn. Vanavond is er weer live muziek aan de kade. Ina danst de hele avond mee met de locale. Ik ben jaloers, mij lukt het niet zo goed. We spreken weer af om de volgende avond met elkaar te eten en gezellig bij te kletsen. Ondertussen is Marijke gestruikeld over een waterslang en een stroomkabel. Een hele dikke pijnlijke knie en ribben. We blijven nog een extra dagje in Pothia. Het plan om lekker te gaan ankeren valt ff in duigen. Het is heel lastig om op de knie te zitten en in en uit het bootje te kruipen. We besluiten om naar de thuishaven in Lakki op Leros te varen en daar rustig te herstellen.
Fietsen gaat gelukkig goed. Ook een klein wandelingetje en zwemmen is heerlijk. Na een paar dagen komen Doret en Jaap ook naar de haven. Zij gaan over en week naar huis en zetten de boot weer op de kant. Karina en Hans zijn er ook weer. Koos en Elly zitten ook met een kapotte accu en komen die hier in de haven verwisselen. Wat een gezelligheid allemaal. Er worden v.v. Glaasjes gedronken en eten gezamenlijk bij Woody’s in het stadje. Met de knie gaat het inmiddels ook weer beter, dus maken we weer plannetjes. De slager verpakt een aantal pakketjes vlees vacuüm, zodat we kunnen bbqen de komende dagen. Het is weer heerlijk om op anker te liggen in de Nsis Lyra baai van Lipsi.

De Nsis Lyra baai aan de zuidkant van Lipsi

wij liggen met de achterkant vrij dicht bij de rotsen. Maar wel erg mooi en rustig.

Er staat s’nachts veel wind, maar we liggen super. Toch vertrekken we de andere dag om nog wat noordelijker te gaan. Ook wordt er hier meer wind verwacht dan op Samos. We halen anker op en zetten koers naar de Poseidonio Baai op Samos. De wind is heel veranderlijk en het wordt een chaotische dag. We verleggen steeds de koers van Samos naar Patmos. Aan het einde van de middag laten we het anker vallen in de Poseidonio baai op Samos. In plaats van 30 mijl hebben we vandaag meer dan 40 mijl gezeild.

De Poseidonio baai.

Dit is ook weer zo’n favoriete plek van ons. Goed beschutte baai met prachtig helder blauw water. We blijven hier vier dagen genieten. We maken onze wandelingetjes iedere dag. Halverwege haakt Marijke soms af en Cees maakt nog een extra lus. Zo komen we allebei aan onze beweging.

Het dorpje Poseidonio.

Ons uitzicht in de Poseidonio baai op een paar vissershuisjes

Korte rustpauze tijdens een wandeling rondom Poseidonio.

Inmiddels liggen we weer een aantal dagen aan de kade van Pythagorion. Super, aan een mooringlijn tegenwoordig en water en elektra.

Aan de kade rechts in het midden.

De havenkom bij Pythagorion.

Pythagoras!

Wij liggen bijna op het terras.

De wind is ons voorlopig niet gunstig gestemd om door te varen naar Ikara. Maar het is geen straf om hier te liggen. Het is gezellig met heel veel Nederlanders die langs komen lopen en een praatje maken. Soms drinken ze koffie bij ons of drinken een glaasje wijn. Het is goed toefen hier op Samos.

Advertenties

Verslagje Jolien en Louize.. 29 juli t/m 12 augustus 2018

Zondag 29 juli tm dinsdag 3i juli Kardamena Kos. Woensdag 1 augustus tm vrijdag 3 augustus Nisyros. Zaterdag 4augustus en zondag 5 augustus Kos stad. Maandag 6 en dinsdag 7 augustus Palionisos baai Kalymnos. Woensdag 8 augustus en donderdag 9 augustus Xerocampos baai Leros. Vrijdag 10:augustus Lakki Marina Leros. Zaterdag 11 en zondag 12 augustus Kardamena Kos.

Na een grondige voorbereiding kunnen we eindelijk de kleindochters Jolien en Louize op gaan halen van het vliegveld.
We hebben voor een paar uur een auto gehuurd en rijden naar de luchthaven.
We hebben van het thuisfront al foto’s van het vertrek gehad. Helaas lukt het ons niet meteen foto’s te maken van de aankomst. Ze staan ineens voor ons met een begeleider. Wat een hartelijk welkom en geknuffel. Cees moet nog even papieren tekenen voor ontvangst. Het is inmiddels al donker geworden als we naar de haven rijden. Bij aankomst worden er meteen pizza’s besteld bij Taratsa aan de overkant.

De volgende dag eten we bij Teos, ook aan de overkant van de bouevard.

We blijven nog twee dagen hier in Kardamena. Er wordt volop gesnorkeld, gezwommen en vooral lekker chillen. Het is super gezellig. Ze ontdekken de winkelstraatjes en kopen alvast wat cadeautjes.

Snorkel selfie boven water.

Nu een snorkel selfi onder water.

Op zoek naar heel veel vis tegen de rotsen.

Woensdag is de eerste zeildag voor de meisjes. Met bestemming Nisyros. We leggen de boot weer voor Captains House.

Aangemeerd aan de kade in Nisyros

Heerlijk zwemmen en zonnen op het strandje naast de haven.

Met de zwembanden vermaken ze zich samen uren in het water. Terwijl wij relaxen op de gratis ligbedjes. We huren de volgende dag een auto om naar de vulkaan en andere highlights te gaan.

We bezoeken onderweg een natuurlijke sauna. heet, maar wel bijzonder.

We bezoeken Emporios, waar we een prachtig uitzicht hebben op de vulkaan krater.

Uitzicht op de krater.

We lunchen in Nikia.

Het hoogtepunt van de dag. we bezoeken de vulkaan krater. Marijke, Jolien en Louize helemaal alleen in de krater.

Marijke en Louize klimmen weer uit de krater.

S’avonds gaan we nog naar Mandraki en eten aan het water. Omdat het zo lekker rustig is hier en er behoorlijk veel wind staat blijven we nog een dagje. Met een fijn windje varen we de andere dag naar Kos stad. Ze kennen ons hier onderhand wel. Altijd handig. Ons wordt een mooringlijn aangeboden. Super, hebben we geen last van ankers.

We liggen weer aan de kasteel muur.

De scheuren van de aardbeving van vorig jaar zijn nog niet hersteld.

Terwijl Marijke lekker een paar uurtjes voor haar zelf neemt, gaat Cees met de meisjes naar het strand. Ze genieten van het gezellige Kos. Ook zijn ze verbijsterd van de scheuren die nog steeds zichtbaar zijn na de aardbeving van vorig jaar.
We gaan iedere avond uit eten. Soms lastig kiezen voor ze. Sorry mama, de komende weken niet heel gezond. Wel heel veel ijsjes. Tussen de middag vinden ze een tosti of noedels heerlijk. Binnen een paar dagen hebben ze al aardig goed Grieks geleerd. Leuk om te horen hoe ze iedereen gedag zeggen, bedanken en de rekening vragen .(die ze niet betalen, ha ha). Zoals iedereen, laten wij ze ook kennis maken met de Palionisos baai, Kalymnos en de fam. Ilias.

Zeilend onderweg naar de Palionisos baai.

We liggen daar weer heerlijk aan de boei.
De zijpoortjes van de boot gaan open, zodat ze heerlijk van de boot af kunnen duiken.

Duiken vanaf het zijpoortje.

Het zijn echte waterratten. Cees geeft ze hun eerste lesjes in het varen met de bijboot.

Spelevaren en instructie met de bijboot.

Het is weer genieten op het kleine strandje waar je alleen met een klein bootje kunt komen. Het is ook hier weer fantastisch snorkelen.
Jammer de onderwatercamera is leeg.

De dames genieten!!

Na twee heerlijke dagen zetten we koers naar Leros. We hebben tegenwind en er staan flinke golven. Ze zijn absoluut niet bang en willen graag op de voorpunt. Ok, als je reddingvesten aan doet en aanlijnen. Wat een plezier daar voorop.

samen met een life-line voorop. Komen na een uurtje kletsnat weer terug naar achteren.

We hebben een boeitje gereserveerd bij restaurant Aloni in de Xerocampos baai. Wat een verrassing, Hans en Karine en Doret en Jaap met dochter en kleinzoon Joep liggen er ook. Twee dagen samen zwemmen, eten en een spelletje uno spelen. Louize wordt helemaal ingepalmd door een klein Grieks jongetje. Hij laat haar niet meer los.

Het strandje van Xerocampos.

Louize met een lief grieks jongetje.

De weersverwachting laat weten dat er veel wind komt. We gaan onze plannen omgooien en gaan niet naar Emborios baai en niet naar Pothia, Kalymnos. Nee, we gaan naar Lakki Marina, Leros. Met ongeveer een en half uur motoren liggen we in de Marina. En, op dezelfde plek als toen we weggingen. Cees wijst ze de weg naar het strandje, waar Louize een paar keer naar toe gaat om te zwemmen. Jolien vindt het heerlijk om te chillen en sudoku’s te maken. Wij gebruiken de tijd om te wassen en de boot te ontzouten. Cees en Jolien fietsen samen naar het stadje om kaartjes te kopen voor de catamaran en de ferry naar Kos. Ook reserveren ze twee kamers in Kardamena om daar de laatste nacht van de vakantie door te brengen. Omdat we niet in het restaurant te recht kunnen vanwege live music vanavond en alles al gereserveerd is, nemen we een taxi naar het stadje. Na wikken en wegen besteld Jolien zomaar kipsouflaki. We hebben heerlijk gegeten en laten ons weer terug naar de haven rijden. De koffers worden weer ingepakt want vannacht is het de laatste nacht aan boord. Zaterdag nemen we de catamaran naar Kos, ook weer leuk.

Wachten op de ferry naar Kos.

We komen aan in Kos stad. Terwijl Cees de tickets voor de ferry omzet eten de kinderen nog wat lekkers. We wandelen door de gezellige straatjes met heeeel veeeeel winkeltjes naar de bushalte. Onderweg kopen de kids nog de laatste cadeautjes. Rond een uurtje of vier zijn we bij Cleopatra Hotel. De kamers bevallen prima net als het zwembad waar we weer een paar uurtjes vertoeven. Heerlijk zo’n laatste dagje in een hotel.

Het zwembad van het hotel.

We eten in het favoriete restaurant Romana van de kinderen. Als wij nog een ouzo aangeboden krijgen van het huis, schieten de meisjes nog even de straatjes in om een ijsje te halen en echt de aller laatste cadeautjes te kopen. Ze komen terug met drie dezelfde armbandjes, ook voor mama. Hoe lief, als verbonschap met z’n drieën .
>> We maken het deze avond niet te laat om te gaan slapen.
>> Zondag om acht uur loopt de wekker af. We genieten nog van een heerlijk ontbijt.
>> Om half tien staat de taxi voor de deur. Jammer het zit er op. Het is druk op de luchthaven en de service van Transavia is slecht hier. Er is niemand om de kids op te vangen. Tien minuten voor vertrek komt er eindelijk iemand die ze meeneemt om ze in de bus te zetten. Uiteindelijk hebben ze nog 40 minuten vertraging. We worden door de meisjes hiervan ook op de hoogte gesteld.

De laatste controle voor vertrek.

Onderweg maakt Jolien nog een luchtfoto van onze haven als ze over Leros vliegen .

Luchtfoto haven Leros.

Eind goed al goed landen ze rond half vier op Schiphol. Wat hebben wij genoten van deze twee schatten. Het is stil aan boord. Hopelijk willen ze nog een keertje komen.

De route die we met de kinderen gevaren hebben.

Lakki Marina, Leros. Vrijdag 29 juni t/m zondag 22 juli 2018. Kardamena, Kos 23 juli t/m zaterdag 28 juli 2018.

Lakki Marina, Leros. Vrijdag 29 juni t/m zondag 22 juli 2018. Kardamena, Kos 23 juli t/m zaterdag 28 juli 2018.

Het is een bijzonder gezellig samen zijn in de haven. De ene na de andere boot met bekenden komt binnen. Er liggen zelfs nog vrienden van voor we vertrokken de laatste keer. Een paar dagen later komen ook Gerda en Ruud de haven in. En wat doe je dan met zoveel bekende om je heen, heel veel borrelen en uit eten gaan. Oei, oei, wat een calorieën nuttigen wij.

Gezellig met Zwitsers en Duitsers.

Cees blijft fanatiek en loopt iedere dag zo’n ander half uur. Hij heeft veel nieuwe plekjes ontdekt.

Omgeving Lakki op Leros.

Oud kerkje in Lakki.

Panteli baai, mooie ankerplek.

Na een van zijn wandelingen komt hij terug met de eerste pluk vijgen . Zo, lekker!!!!!

Marijke trekt de stoute schoenen aan om toch weer eens een wandeling mee te lopen. Prachtig, maar achteraf geen goed idee. Wat heb ik een last gehad.

We lopen samen langs een kasteel resort.

Een wandelingetje naar het dorp om een ijsje eten is meer dan genoeg. We maken flink gebruik van het strandje om daar een lekkere duik te maken in de zee. Wat een luxe.
Samen met Gerda en Ruud nemen we een taxi om gezellig op het strand van Xerokampos te gaan eten. En wie zien we daar zitten…… Even nadenken, Wilna en Reg. Twee jaar geleden hebben we met ze kennis gemaakt. Super gezellig . Als ze de andere dag bij ons aan boord zitten blijkt de wereld wel heel erg klein. Ruud heeft familie wonen in Australië . En laten zij nou deze familie kennen. Ze wonen in Perth en hebben daar ook een boot. Ze zeilen vaak met mensen met een handicap . De neef( hij is blind)van Ruud is een van die mensen die met hun veel heeft gevaren. De volgende avond zitten we z’n allen bij ons aan boord. Voor beide wel heel erg leuk om elkaars verhalen te horen. Wij hebben voor wat eenvoudige happen gezorgd, zodat we er een lange avond van kunnen maken. Het is super gezellig, we kijken met z’n allen naar de halve finale België -Frankrijk. Hoe we ons best ook doen met supporteren, de Belgen verliezen helaas . Met een kopje koffie sluiten we deze geweldige gezellige avond.

Wilna uit Australië geniet er van. Morgen gaan ze weer naar huis.

We eten ook regelmatig aan boord. Vooral heerlijke vis. We eten voor de eerste keer geek.

Geek nog in de bak bij de visboer.

De visverkoper altijd klaar voor een grapje en een foto.

Omdat de weerberichten steeds veel wind geven, blijven we hier rustig liggen. We vinden het eigenlijk ook wel heerlijk hier. Cees houdt de weerberichten goed in de gaten om in een keer naar Kos te kunnen varen. Zondag nemen we het besluit om de volgende dag te vertrekken. Samen met Karine en Hans eten we in het restaurant van de haven. Het is heerlijk eten en relaxed zitten bij Skippers. We nemen afscheid en zien elkaar later weer.

Om zes uur word ik wakker. Cees…….zullen we ? Precies om zeven uur varen we rustig de haven uit.

Onze thuishaven in Lakki op Leros.

Ja, jammer, de motor is maar een uurtje uit geweest. Toch hebben we een heerlijke dag op het water. Onderweg telefoneer ik met Zaharias,of hij wil kijken of er een plekje is. Alles ligt vol, bel maar een uurtje voordat je er bent. Zo gezegd zo gedaan. Er is een plekje op het moment. Pff, nou maar hopen dat er niet iemand ineens opduikt. He, He, wat een mazzel, het is gelukt , we zijn safe om de kleinkinderen op te halen. We hadden natuurlijk wel rekening gehouden met het feit dat we misschien moesten uitwijken naar Kos stad.
En zo liggen we weer prins heerlijk. De schotel staat om alle sporten te kunnen kijken.
Eten doen we bij Theo’s voor een speciale prijs voor ons als vaste gasten.

We meren aan langs de kade in Kardamena.

De Palmbomen worden gesnoeid en staan er weer fris bij.

We zwemmen en snorkelen iedere dag. Cees wandelt stevig en brengt regelmatig vijgen mee terug. Ook onze vriend die vorig jaar bijna dagelijks vijgen bracht komt weer regelmatig met een bord vol langs. Ik durf natuurlijk niet te weigeren, maar we hebben eigenlijk meer dan genoeg. S’Morgens vijgen, s’middags vijgen, s’avonds vijgen en tussen door vijgen.
Om het nog erger te maken gaat Marijke zaterdag met Cees op “Vijgen tour”.
Zie onderstaand het resultaat.

Weer een zak vol met heerlijke vijgen.

Maandag 18 juni t/m donderdag 21 juni, Arki. Vrijdag 22 juni t/m donderdag 28 juni Ormos Marathakambos baai.

Maandag 18 juni t/m donderdag 21 juni, Arki. Vrijdag 22 juni t/m donderdag 28 juni Ormos Maranthakambos baai.

Omdat wij niet willen moteren, vertrekken we al op tijd vanuit Patmos naar Arki. De verwachting is dat er weinig wind zal staan. Met 8 knopen wind zijn wij al tevreden. En zo liggen we om 11.30 uur al weer in de Maratho baai aan een mooring van restaurant Piraat. Gerda en Ruud zijn verbaast dat we er al zijn. Gelukkig stond er een mooi windje, drie en een half uur hadden nodig om van Patmos naar Arki te zeilen. Top!!. Gerda en Ruud liggen hier al een paar dagen. Gezellig om elkaar weer te treffen na een reünie afgelopen winter op hun woonboot.

Overzicht van de Maratho baai op Arki.

Zoals gebruikelijk eten we bij de Piraat, we liggen aan boeitje van hem. G&R liggen aan een boeitje van een ander restaurantje. Maar we denken dat ze het zo nauw niet nemen en eten met z’n vieren bij de Piraat. Volgende keer weer andersom. Het is heerlijk rustig hier in de baai.
Er liggen zo’n boeitje of 10., verdeeld over drie restaurantjes. Soms liggen er boten op eigen anker. We maken een leuke wandeling via de geiten en een oud nederzettinkje naar het hoogste punt van de berg in de Maratho baai.

Marijke op weg naar de top.

Marijke heeft de top bereikt.

href=”https://leclapotisblog.files.wordpress.com/2018/06/20180619_142359doc.jpg”> Prachtig uitzicht over de eilanden groep Arki.[/caption]

Omdat ik nog prima vlees heb, gaan we de volgende dag bbq’en. We borrelen bij de broer van de ”Piraat”, Gerda en Ruud liggen nl aan een boei van hem. Het is weer smullen tijdens de bbq. Gerda maakt een heerlijke salade. De volgen de dag, het is windstil. En omdat we geen last willen hebben van een boeitje dat tegen de boot gaat tikken vannacht, maken de mannen en lijntje aan het boeitje om het iets op te tillen. Vanaf de kant horen we geschreeuw ( van de Piraat) dat, dat niet de bedoeling is. We mogen niet aan het boeitje hangen. Weg wezen enz…..Maar dat doen we ook niet, we liggen gewoon met een lijn aan de mooring. Maar goed, lijntje weer er af. In de loop van de middag als bij alle boeien bezet zijn, komt de “P” met zijn bootje langs bij ons. Hij is behoorlijk opgefokt. Wij moeten maken dat we weg komen want er komen vrienden van hem en die moeten aan die boei. Dat is best wel ff schrikken. Maar de bewuste boot gaat gewoon op eigen anker liggen. Omdat we er toch geen goed gevoel bij hebben, biedt Ruud aan een lijn aan een verlaten mooring te maken voor ons. Ruud is een hele goeie en ervaren duiker. Top. We verleggen ons. We denken dat we aan een mooring van z’n broer liggen. We besluiten om vanavond daar te gaan eten. Wel zo eerlijk toch. Cees gaat even naar de kant om het goed te maken met de “P”. Hij is weer rustig geworden en biedt zelfs zijn excuses aan met een ouzo. En de mooring waar aan we nu liggen blijkt toch van hem te zijn. Is het nog te volgen. Gaan we vandaag toch bij hem borrelen. Ruud biedt aan om de mooring waar aan wij liggen, te voorzien van nieuwe lijnen en een tonnetje. Dat is een schot in de roos. We zijn nu vrienden voor altijd en de drank is gratis. We betalen natuurlijk wel. De volgende dag zijn de jongens druk bezig met duiken enzo.

Ruud, met duikfles, opzoek naar de mooring.

Ruud bevestigt het gele tonnetje van de Piraat aan de mooring.

Een groepsfoto met de “Piraat”, helaas overbelicht.

Als we s’ avonds weer aanschuiven bij de “P”, komt hij gezellig bij ons zitten en verteld honderd uit over het leven hier op het eilandje. Er hebben zes families gewoond in de oude nederzetting waar wij waren tijdens de wandeling. De kinderen gingen met de roeiboot naar school op het hoofdeiland Arki.. De eerste toeristen hier in de baai kwamen in 1975. Hij weet het nog precies, het waren Nederlanders . Enz enz. We hebben ons prima vermaakt hier in de baai. Toch gaan we weer eens verder.

De nederzetting op de berg Maratho, waar de piraat geboren is.

Ongelooflijk dat hier 6 families gewoond hebben.

Overzicht ruïnes

Hier ligt nog een golfplaten dakje op.

Samen met de Woezel 2 maken we los van de mooring en zetten koers naar Samos. De eerste keus was Poseidonion baai, maar er komt zuiden wind en dan komt de swell de baai in. En dat vinden wij niet prettig. We hebben een goed alternatief, Ormos Maranthakambos. Ruud en Gerda zijn er al geweest dit seizoen. Tot ieders verbazing wordt de nieuwe haven helemaal opgeknapt en kunnen er een aantal boten liggen. Weer hebben we een heerlijke zeiltocht en worden twee keer verrast door dolfijnen. Ruud en Gerda liggen al kant en klaar op de hoek aan de binnen kant van de steiger. Cees maneuvreert de boot mooi tussen de Woezel 2 en een boot die er al lag. Precies plek voor drie.

Wij midden in en de Woezel 2 rechts aan de betonnen kade.

Dit ging gelukkig aan ons voorbij.

We liggen uitstekend voor de zuiden wind. Aan de ingang van de haven hebben een aantal militairen tentjes opgezet en liggen er twee vaartuigen klaar met geweren erop. Ongelooflijk een extra tentje vol munitie en zonder serieuze bewaking. Ze zijn er wel op gespitst dat er geen foto’s worden gemaakt. Mijn telefoon ging en ik wilde even schaduw van het tentje. Meteen springt er drie man op mij af om te kijken of ik een foto maakte. Nee joh, natuurlijk niet. Af en toe sporten en zwemmen de mannen. Maar vooral veel luieren en kletsen. Zaterdag is er een lokaal dansfeest op het haventerrein. Het hele dorp en omgeving loopt uit.

Altijd bijzonder om te zien de Griekse dansers.

Muurschildering op het haventerrein.

Doret en Jaap uit ons groepsappje melden dat ze ook op weg zijn naar hier vanuit, Chios. Het wordt een hele gezellige reünie met veel borrelen en gezellig uit eten bij verschillende restaurantje.

Groepsfoto, Doret, Gerda, Marijke, Jaap, Ruud en Cees

Cees gaat s’morgens met Doret wandelen.
De andere dagen gaan ook Jaap, Gerda en Ruud mee en bezoeken we een prachtige villa van vrienden dan Doret en Jaap.

Omgeving van de haven.

De oude en nieuwe haven.

De ruige kust.

Heel aangenaam verrast zijn we als Manuela en Theo met hun nieuwe Grey Hippo ook deze kant uit komen. Zij vinden nog een laatste plekje in de oude haven. Het ligt inmiddels aardig vol hier. Ook met M&T hebben we het heel gezellig. V.v. borrelen en ja, ook weer heerlijk buiten de deur happen. Zo leuk dat we elkaar weer op het water treffen. (Wij waren met hun een aantal jaren geleden ook naar Istanbul en de Zwarte zee).

Als wij vrijdag ochtend rond zeven uur wakker worden kijkt Cees nog even naar de weersverwachting. Hij denkt dat het vandaag een goeie keus is om hier weg te gaan en de haven in Leros in te gaan. Volgende week wordt er weer meltemi verwacht. Zaterdag en zondag staat er weinig en of zuiden wind. Om half negen draait de motor en varen we de haven uit en zetten de zeilen. Het is een super goeie beslissing . Eerst veel, dan weinig wind, een half uurtje de motor aan, Maar dan…….super mooie wind. We varen binnen 7,5 uur de 40 mijlen naar Leros. Weer een cadeautje. We horen dat Manuela en Theo ook zijn vertrokken en koers zetten naar Patmos. Zij laten over een paar weken hun boot achter in Athene om weer naar Nederland te gaan . In oktober zien we elkaar weer in Leros.
Wij liggen weer aan onze vertrouwde D steiger met verschillende vrienden die ook een paar dagen schuilen.

Onze “Thuishaven”.

Lakki, Leros 9 juni t/m 13 juni. 14 juni Plakouti baai, 15 juni t/m 17 juni Scala, Patmos.

Lakki, Leros 9 juni t/m 13 juni. 14 juni Plakouti baai, 15 juni t/m 17 juni Scala, Patmos.

Omdat er weer een meltemi (harde noorden wind) aankomt, hebben we besloten met Cees en Adri alvast naar onze thuishaven te varen. De twee gasten gaan nog lekker samen een paar dagen opstap. Borrelen en eten doen we natuurlijk we samen. Het is weer Formule 1 weekend, dus zoeken we een restaurantje waar we tv kunnen kijken. Bij Woody’s op het buiten terras staat een grootbeeld tv waar we gebruik van mogen maken. Zo wel de kwalificaties als de wedstrijd kijken we onder het genot van de heerlijke gerechten van het restaurant.

prachtig beeld op het terras van Woody.

Als Cees en Adri maandag ochtend met de veerpont naar Kos vertrekken is het wel weer heel stil aan boord. We hebben weer een super gezellige en mooie tijd samen gehad. De boot is weer spic en span en de was ligt weer netjes in de kast voor de volgende gasten. Op de haven is is heel gezellige met mede zeilers waar we in de loop der tijd kennis mee hebben gemaakt. De boot wordt weer flink bevoorraad. Bij de slager laten we een aantal porties vlees en worsten vacuüm verpakken. Een aantal porties gaan al in de marinade. Er wordt v.v geborreld maar vooral heeeel veel gelachen met Krista en Rinaldo. We besluiten om samen in de Plakouti baai te gaan bbqen. We gooien donderdag de trossen los om een paar mijltjes te varen. We liggen daar heerlijk en goed geschut tegen de zuidenwind die verwacht wordt.

Rinaldo en Krista met hun Hallberg Rassy

Het gaat langzaam donker worden. Stilte voor de storm.

Een Franse boot vindt dat we te dichtbij liggen. Hij heeft 5o mtr. ketting in 4 mtr. water. ?????. Ok, gaan we toch een stukje verder.Na een geweldige zwem en snorkel sessie, beginnen we met de bbq aan te steken. Ondertussen dat de kolen gaan gloeien komen K&R aanboord en schenkt Cees een glaasje in. Na het eerste slokje zien we dat de lucht zwart en bedreigend wordt en de wind aanwakkert. Rinaldo en Krista weten niet hoe snel ze weer naar hun boot moeten komen. Cees gooit meteen de bbq uit. Pfff. Er ontstaat paniek in de baai. Wij zien dat ook de boot van onze vrienden begint te drifte. We moeten heel hard schreeuwen om ze te bereiken. Ook de Franse boot die vond dat wij te dichtbij lagen slaat van zijn anker. De ene na de andere boot moet opnieuw ankeren. En wij….wij liggen muurvast. De hele avond en nacht poeiert het flink. De ipad ligt naast ons om ankerwacht te houden. Cees is er een aantal keren uit geweest om poolshoogte te nemen . Pff Pff dat was me het nachtje wel. De wind is wat afgenomen. Er zijn veel boten vertrokken, waar onder ook onze vrienden. We zouden wat met elkaar gaan opvaren en de volgende plek zou Patmos zijn. Ook wij halen anker op en zetten koers naar Patmos. We zeilen met een mooi windje richting het eiland. Als we dichter bij de ingang van Scala komen worden we heel hard ingelopen door een paar zeiljachten op de motor. Ja, hier kun je niet tegenop op zeilen. Het is vrijdag en dan kan het wel eens druk worden aan de kade. Vooral veel Turken. Om ons niet te laten verrassen door die boten, zetten wij ook de motor aan en strijken de zeilen. Achter af een goeie keus, want het ligt bom vol. Marijke ziet een klein gaatje tussen twee Turkse yachten. Een van de boten die zo hard aan het monteren waren ziet het zelfde gaatje en wil anker uitgooien. Maar dat gaat niet door. Ik geef Cees een seintje dat ik nu het anker ga laten vallen. Zijn ze nou helemaal…… Het is echt een heel klein gaatje. Met behulp van beide boten worden we het gat ingeloodst.

Le Clapotis opgesloten tussen de motorjachten.

We liggen strak, maar prima. We liggen naast alleraardigste Turken die, (en nou begrijpen we waarom zo druk met Turken, ) Bayran komen vieren. We zien een Halbergh liggen en denken dat het K& R zijn. Even rustig aan, we kijken straks wel. Cees komt terug van een klein wandelingetje met de mededeling dat het een andere boot is. Ha ha ik heb net een appje van ze gekregen dat ze in de haven van Lakki liggen. Zij hadden nu ook regen, wij geen drup. Ze hadden niet geslapen en hadden het gehad met de wind. Ze waren niet de eindige die, die keus hadden gemaakt, er lagen nog drie boten die ook in de baai lagen.
Onverwacht loopt er een Turkse meneer langs die goede dag knikt. Cees herkent hem, het is onze Turkse vriend waarmee we samen de aardbeving in Kos hebben doorstaan. We spreken direct af samen een borrel te drinken bij ons aan boord. Om 18.00 uur komt hij samen met z’n vrouw aan boord, volgepakt met heerlijke Turkse nootjes en de heerlijke zelfgemaakt pasta. Het is heel erg gezellig en er wordt heel veel over politiek gesproken.

Wij met onze Turkse vrienden.

Cees pakt de fietsjes uit de bakskist en gaat op zoek naar een tandarts. Er is gisteren nl. een stukje van een tand afgebroken. Om vijf uur heeft hij een afspraak en wordt de tand super mooi gerepareerd. We hebben een paar leuke, gezellige dagen op Patmos. Cees maakt een flinke ochtendwandeling en bezoekt een klein kloostertje. Onderweg ook nog een paar foto’s rondom de haven.

Overzichtje van de baai in Scala op Patmos.

Ingang van het klooster.

De bijzondere klokkentoren van het klooster, op de hoogste punt van de berg.

De eetzaal van de nonnen.

Een oud nonnetje aan het werk in de tuin.

Ook hebben we contact via de app met De Woezel. Zij liggen al een paar dagen op Arki. Gezellig, wij gaan morgen naar hun toe.

Bezoek van Adri en Kees. Griekenland van 29 mei t/m 12 juni 2018

Zeiltocht Griekenland van 29 mei t/m 12 juni 2018.

De route die we dit jaar met “Le Clapotis”, met aan boord Adri en Kees als gasten gevaren hebben.

Verslagje van Adri en Kees.

Ook dit jaar zijn wij weer uitgenodigd om met Cees en Marijke mee te varen in de Dodekanesos, een prachtig zeilgebied in het zuidoosten van Griekenland. Wij zijn geland op Kos, en waren al snel met de bus in Kardamena, waar we allerhartelijkst werden ontvangen en de koffie met appelgebak al klaar stond.

Net als 2 jaar geleden ligt “Le Clapotis “aangemeerd aan de kade in Kardamena, naast het piratenschip.

De eerste avond in Kardamena gegeten bij “Teos Restaurant”, tegenover de boot.

De volgende dag zijn we met ruime wind naar Nysiros gevaren, een prachtig vulkanisch eiland.

Wij genieten van de rust in de haven van Palon op Nisyros.( het vulkaan eiland).De vulkaan hebben we vorig jaar al bezocht.

De dag erna zijn we naar Symi gevaren, waar we in de Panormitisbaai , met een heel mooi klooster als uitzicht, geankerd en lekker geBBQd hebben.

Vanuit onze ankerplek uitzicht op het klooster.

Van Symi zijn we naar Tilos gevaren.

Het knusse haventje van Tilos. Prachtige omgeving.

Vanuit Tilos zijn we naar Kos-stad gevaren, waar de gevolgen van de aardbeving van vorig jaar nog steeds duidelijk te zien zijn.

Kees heerlijk aan het roer tijdens tochtje Tilos naar Kos.

Wij liggen in de stad Mandraki op Kos aan de kade muur.

Wij liggen nu op dezelfde plaats waar Marijke en Cees vorig jaar lagen tijdens de aardbeving op Kos.

Nog steeds gevaarlijk terrein.

Vanuit Kos zijn we naar Kalymnos -stad gevaren.

“Le Clapotis” aangemeerd in Pothia op Kalymnos.

We gaan eten bij restaurant “Stukas” waar Marijke en Cees al jaren komen.

Een dag later gaan we naar de Palionysos baai, waar we heerlijk gegeten hebben bij het restaurant van Nomiki.

Onderweg van Pothia naar de Palionissos baai krijgen we bezoek van enkele dolfijnen.
Dit was in de baai van Vathi.

We kijken nog even in “Vathi” een leuke smalle baai. Een paar aanlegplaatsen, maar wel benauwend. We gaan weer verderop.

Ons en van Marijke en Cees favoriete restaurant in de Palionissos baai bij Nomiki.

De nacht valt in de Palinissos baai. Tijdens het eten bij Nomiki uitzicht op de boten.

Vervolgens hebben we nog in een paar mooie baaien geankerd op het eiland Leros, met de daarbij behorende en voortreffelijk door Marijke gemarineerde BBQ’s.

Op anker in de Plakhouti baai in het noorden van Leros. Er was een stevige zuidenwind. Deze baai geeft een goede beschutting tegen deze wind.

Foto van restaurant in de””Arkhangelos” baai, de laatste ankerbaai. Wij zijn uit de Plakouti baai vertrokken, omdat de wind sterk noord werd en deze baai een betere beschutting geeft. Ook deze baai ligt het noorden van Leros.

Kees en Adri komen weer aan boord, na een bezoekje aan het restaurant op de wal in de Arkhangelos baai.

Adri heeft een heerlijke salade gemaakt.

Cees controleert of het vlees al gaar is!

Ook Marijke en Cees genieten van de salade en BBQ.

Tenslotte zijn we in Lakki, de thuishaven van Cees en Marijke aangekomen, hebben nog een dag het eiland per scooter verkend, en zijn maandag met de catamaran naar Kos-stad vertrokken, om dinsdag weer naar huis terug te gaan. Cees en Marijke, we hebben genoten van deze zeiltocht en jullie gastvrijheid en wensen jullie nog heel prachtige zeiljaren in goede gezondheid toe.

Lieve groetjes,

Kees en Adri

Kardamena, Kos. Zondag 19 mei t/m maandag 28 mei 2018.

Kardamena, Kos. Zondag 19 mei tot en met maandag 28 mei 2018.

Het is warm, zelfs benauwd. De thermometer geeft dikke 35 graden aan.
Maar, we klagen niet, het is heerlijk. We passen ons ritme gewoon aan. Heerlijk een duik in zee, wandelen en fietsen en heel veel lezen. Ook hebben we veel contact met het thuisfront.
Maar, er moet wel het e.e.a. gedaan worden. Cees verzamelt moed en gaat aan de slag om de romp te,wassen en te behandelen met twee componenten was. Uit ervaring weten we dat dit echt super spul is van Dulon. Waarschijnlijk kan hij volgend jaar deze klus dan overslaan.

Cees poets de romp vanuit ons bijboot.

Er worden weer veel bakkies koffie gedronken en geklets met de mede bootjesmensen. Het wordt hier onderhand een harde kern. Wel gezellig hoor.
Cees laat toch even de startaccu doormeten. En inderdaad, die is aan vernieuwing toe. Deze techneut weet ook te vertellen dat er eigenlijk een te licht exemplaar in zit. Hij adviseert om een iets zwaardere
te plaatsen.
De volgende dag komt de monteur terug en plaatst voor €130,—, inclusief een flinke fooi een nieuwe. Zo, daar kunnen we voorlopig weer mee voort.
En zo is het altijd wel wat.
Donderdag avond zitten we zonder elektriciteit. We hebben net een aantal sardientjes op het grilplaatje klaar. Wij zijn niet de enige met pech, het hele stadje zit zonder. Wat vervelend voor de restaurantjes, de terrasjes zitten vol. Overal worden kaarsen en zaklampen vandaan gehaald. Iedereen blijft redelijk rustig en het eten gaat gewoon door. Omdat wij vaak ankeren, hebben we ook een aantal van die mooie oplaadbare lampen. Snel aan Teos gegeven, zijn ze er heel blij mee. Hun terras is goed verlicht. Na ongeveer twee uur in het donker springt het licht weer aan. Het schijnt dat er brand was ontstaan in een centrale waardoor een heel groot gedeelte van Kos zonder stroom zat.
Verder gebeuren en weinig spannende dingen. Het is goed toeven hier.
En net als je dit hebt opgeschreven gebeurd er toch weer wat anders. Zaterdag, bij de Piratenboot wordt er druk geklust. Omdat ze accu’s moeten vervangen hebben ze zo’n grote pick-up op de kade staan. Bij het achteruit rijden kijkt de chauffeur niet goed uit en rijdt tegen de fietsjes van ons. O, o, o,. Daar kunnen ze niet goed tegen. De fiets van Cees is flink beschadigd. Slag in achterwiel, kapotte spaken en trapper en krenk krom. Nou, hoe gaan we dit oplossen. Ze nemen hun verantwoordelijkheid en nemen de fiets mee om te repareren. Wij hebben er een zwaar hoofd in. Wordt vervolgd. En dan breekt er om een uurtje of zeven noodweer uit. Een onweersbui hangt boven ons.

Donkere wolken boven Kardamena.

Niet normaal!!!!! Alles wordt nog eens extra vastgezet. Het gaat zo te keer met donder, bliksem en stort regen, dat wij besluiten van boord te gaan en onze toevlucht zoeken bij Teos, waar we een ouzo drinken. Na een drie kwartier is het helemaal over. Pffff, ik persoonlijk was een beetje bang. Gelukkig hebben we nog een heerlijke avond.

Op de foto niet goed te zien, maar het is grauw en kunnen nauwelijks iets zien va de regen.

Zondag hebben we contact met Elly en Koos van de “Adriaan “. Zij zijn onderweg vanuit Samos. Ze vragen of hier nog een plekje voor hun is. Nu wel, maar misschien niet meer over een uurtje of drie. We kunnen beloven dat wij iets voor ze kunnen regelen met de buren enzo. Ondertussen kijken wij naar de Formule 1. Tegen half zes komen ze binnen varen. Ze hebben een prima plekje voor de komende dagen. We drinken een borrel bij ons aan boord en eten, ja, bij Teos. Super gezellig weerzien.

Samen met Elly en Koos bij Teos restaurant.

Maandag wasdag. We sorteren de was en Cees brengt vier zakken naar de wasserette. Ophangen doen we zelf. Binnen enkele uurtjes ligt alles weer in de kast. Hier kan geen droger tegen op. De bedden zijn weer opgemaakt en alles is klaar om morgen onze vrienden te ontvangen. We hebben er zin in. En op de valreep nog een laatste nieuwtje. Cees heeft zijn fiets weer terug. Helemaal in orde, inclusief nieuwe trappers. Ongelooflijk dat ze dit zo goed hebben kunnen herstellen. Heeel hartelijk bedankt, jullie verdienen echt een pak stroopwafels. En, nu zijn we er doorheen, ha ha.